Genderowe Koło Literaturoznawcze

Cele Koła to:

1. Rozwijanie i pogłębianie wiedzy oraz zainteresowań studentów różnych uczelni z zakresu gender studies (studiów nad kulturową tożsamością płci), myśli feministycznej oraz queer („studiów nad innością”)

2. Upowszechnianie działań kulturotwórczych i artystycznych uwrażliwiających na problematykę płci,

3. Podejmowanie, realizowanie i propagowanie inicjatyw edukacyjno–kulturalnych i artystycznych,

4. Prowadzenie działalności integrującej osoby należące do Koła poprzez aktywność kulturalną, rekreacyjną i towarzyską.

5. Przeciwdziałanie dyskryminacji ze względu na płeć, orientację seksualną, narodowość, wyznanie, status społeczny, niepełnosprawność i inne.

Do tej pory osoby należące do Koła zorganizowały:

IV Dzień Genderowy, dwa dni warsztatów prowadzonych przez wykładowczynie z UAM. Warsztaty miały chcarakter interdyscyplinarny, dzięki dr Monice Bakke mogliśmy śledzić wizualne reprezentacje ‘zwierzęcości’ i ich związki z kobiecą seksualnością. Dr Maria Solarska wygłosiła wykład dotyczący metodologicznych problemów związanych z historiografią feministyczną. Dr Aleksandra Hulewska przeprowadziła kilkugodzinny warsztat psychologiczny poświęcony kreowanie wizerunku publicznego przez kobiety i mężczyzn w sferze życia zawodowego.

III Dzień Genderowy, cykl warsztatów poświęcony literaturoznawczej krytyce feministycznej. W ramach III DG wysłuchaliśmy dwóch wykładów. Prof. Inga Iwasiów mówiła o doświadczeniu jako konstrukcji, na podstawie autobiograficznych relacji kobiet w sytuacjach granicznych, prof. Ewa Kraskowska wygłosiła referat Kobieta mówi wielkie "Tak". O pewnym toposie literatury europejskiej XIX i XX wieku. Po wykładach można było wiząć udział w wybranych przez siebie warsztatach, które prowadziły: Arleta Galant, Justyna Górny, Beata Kozak, Marzena Lizurej. Cykl warsztatów zakończyło spotkanie z Izabelą Filipak, poświęcone Księdze Em.

II Dzień Genderowy, czyli cykl warsztatów dla studentek/studentów, doktorantów/doktorantek, prowadzonych przez pracowników naukowych UAM. W każdym z sześciu warsztatów udział wzięło kilkanaście osób. Zajęcia miały charakter interdyscyplinarny – od literaturoznawstwa (wraz z jego zainteresowaniem dla psychoanalizy i dekonstrukcji), poprzez filozofię, aż po archeologię.

Warsztaty były pomyślane w ten sposób, aby mogły w nich wziąć udział także osoby niezbyt zorientowane w prezentowanej tematyce. Praca z konkretnymi fragmentami tekstów poprzedzona krótkim wprowadzeniem pozwalała skoncentrować się na wybranych zagadnieniach, jak: kobiece pisanie, konstrukcja płci w kulturze, tożsamość płciowa, mizoginia, determinizm biologiczny w nauce czy reprezentacje macierzyństwa. Niewielkie grupy ćwiczeniowe umożliwiały dyskusję, pozwalały osobom uczestniczącym w warsztatach zabrać głos, sprzeciwić się prezentowanej interpretacji, współtworzyć zajęcia.

Oprócz konfrontacji z konkretnymi postulatami feminizmu I, II i III fali, na warsztatach zaprezentowano akademicki dyskurs, który uwzględnia perspektywę płci, wieku, rasy i narodowości. Poruszono także temat dyskryminacji w środowisku akademickim.

Międzywydziałową Konferencję Gender metodologie. Gender interpretacje „Pisanie w toku” (28-29 września 2004 r.).

Wzięły w niej udział referentki z Uniwersytetu Warszawskiego, z Uniwersytetu Wrocławskiego, Uniwersytetu Łódzkiego, Uniwersytetu Szczecińskiego oraz studentki i doktoranci z UAM. Niezależnie od dyscyplin naukowych – literaturoznawstwa, historii sztuki, filozofii, anglistyki, socjologii – wszystkich łączyły badania nad konstruowaniem płci w kulturze.

W ramach dwóch bloków tematycznych (metodologie i interpretacje) studentki, doktorantki i doktoranci przygotowali fragmenty prac magisterskich lub doktoratów, które następnie zostały przekazane do zrecenzowania pozostałym uczestnikom. Projekt był pomyślany tak, by każda z osób biorących udział w konferencji otrzymała dwa teksty do recenzji wraz ze wskazówkami czy ma napisać recenzję aprobatywną czy polemiczną. Uczestniczki i uczestnicy występowali więc w potrójnej roli – jako referenci, autorzy recenzji aprobatywnych, musieli też postawić się w sytuacji osoby polemizującej z tezami pracy, choć czasami – ponieważ wybór był arbitralny – nie zgadzało się to z ich wewnętrzną oceną merytoryczną danej pracy. Chodziło jednak nie tyle o doskonalenie własnego stylu, co o stworzenie gruntu do rzeczowych dyskusji w małych grupach.

Każdego z dwóch dni konferencji najpierw zapoznawaliśmy się z głównymi tezami przedstawianych prac, a niejednokrotnie z głównymi założeniami pracy magisterskiej czy doktorskiej. Później w niewielkich salach symultanicznie odbywały się dyskusje nad konkretnymi tekstami, do których – choć nielicznie ze względu na termin, w jakim odbywała się konferencja – dołączały się zarówno członkinie Genderowego Koła Literaturoznawczego, pracowniczki UAM czy przedstawicielki organizacji feministycznych.

Projekt miał także wyrabiać w adepta(ka)ch nauki zdolność do krytycznego myślenia także o swoich tekstach, być swoistą próbą generalną wobec nadchodzących wydarzeń – obrony pracy magisterskiej/doktorskiej, pomóc rozwiązywać problemy metodologiczne lub interpretacyjne poprzez wymianę doświadczeń i nowe inspiracje lekturowe.

Osoby należące do Koła czynnie włączają się w imprezy kulturalne i konferencje naukowe organizowane przez Stowarzyszenie Kobiet KONSOLA (Dni Równości, konferencja Feminizm i media, cykl zajęć Wprowadzenie do gender studies).